دیوانگی وبلاگستان فارسی

اگر این مطلب رو مینویسم بخاطر اینه که به تازگی وبلاگستان فارسی کارهای خنده دار و احمقانه ای میکند.
واقعا تازگی ها وبلاگستان به یک مرض روانی دچار شده که تا اتفاقی در اینترنت میافتد 1001 نقد پیش میآید که فلانی کار بدی کرد و فلانی کار خوب.به عنوان مثال گوگل مرورگر خودش رو عرضه میکنه.1001 انتقاد میآید که:”آمدن گوگل کروم خوب نبود” جایی دیگر میگوید:”خیلی خوب عالی بود” دلایل مسخره می آورند به طوری که من حوصله خواندن نوشته های مسخره ی آنها را ندارم.
یا مثلا قرار است موزیلا 3 بیاید:”موزیلا دوستت داریم” یا لوگو های مسخره ای میگذارند که مثلا اینترنت اکسپلورر رو بی ارزش جا بزنند.درسته که موزیلا خوبه اما حدی داره نه اینکه باعث مسخره شدن محیط وبلاگستان داشته باشد.
همون هایی که ادعای قوت در نقد موضوعات دارند با 4جمله ی سنگین هزاران نفر رو سر کار میگذارند(همون هایی که ادعای فرهنگ بالا استاندارد وبلاگ نویسی میکنن که همون استاندارد و خودشون با سلیقه ی خودشون ساختند و با قدرتشون یک مهر ایزو هم زدن. و فکر میکنن وبلاگ یعنی محل آی تی و کلاس گذاشتن)
این جور آدم ها بجای درست کردن اینترنت به یک محیط مسخره و حوصله سربر باید یک کار فرهنگی بکنن که از استعدادشون به مردم هم بدهند یا اینکه مثل من ماست خودشون رو خورده و مردم رو سرکار نگذارند.
تازگی ها هم رفتند در خط وسایل گجت که اولین بار سایت نارنجی این کار رو انجام داد اما وبلاگستان به یک چیزی بند کند دیگر تمومی ندارد.
اینترت محل کلاس گذاشتن هم نیست که کسی بیاید و زورآزمایی علم کند و علم خود را رخ دیگران بکشد.اگر کسی اطلاعاتی دارد باید آن را در قالب نوشته قرار دهد و به مردم عرضه کند و از مردم هم توقعی نداشته باشند که پس از هر انتقاد مسخره مردم بلند بشوند و از پایین تریبون براشون دست بزنن.
البته باید در نظر داشت که کار های حماسه ای لازم است مانند: تبلیغ برای محیط زیست،اعتراضات و باور های دینی مذهبی،ملی و….

خلاصه بگم این مریضی دارو هایش یک آمپول نیست بلکه باید انقلابی در اینترنت رخ دهد تا مردم به جهل خود پی ببرند شاید من هم جاهل باشم از کجا معلوم؟ یکی بیاید و من را از خواب بیدار کند!